De mousse van Meus

Valt het op dat ik eigenlijk wel een serieuze zoetebek ben? De meeste recepten op mijn blog zijn eigenlijk altijd zoet. Een kleine zwakte, I guess. Geef mij maar liever een dessert i.p.v. een voorgerecht! Een lekker chocomousseke of een sjoeke (nen éclair gelijk ze zeggen), daar zegt ge toch geen nee tegen? Maar het moet subtiel lekker zijn, geen overdreven slagroomtaart of patékes vol met crème au beurre. Bweik neen dus.

Maar laat het nu dat eerste zijn dat ik afgelopen weekend nog eens gemaakt heb, de chocomousse van Jeroen Meus.

Hou uw eieren in de aanslag en probeer vooral niet te kwijlen!

De ingrediënten:

200g pure chocolade

6 dooiers

6 eiwitten

100 gram suiker

375 ml room

En hupla hier gaan we:

Smelt de chocolade au bain marie (ik steek dat in de microgolf samen met een scheutje melk, gewoon goed in't oog houden!). Ik laat er nog een beetje stukjes in, zo zit er nog wat "beet" aan.

Scheid de dooiers van de eiwitten, de dooiers meng je in een grote kom samen met de suiker. Giet de suiker er wel in delen bij en klop tot een schuimige massa.

Giet de gesmolten chocolade bij het eiermengsel.

Klop de eiwitten op tot dat ge het boven uw hoofd kunt houden en er niets naar beneden komt.

Nadien spatel je het eiwitschuim bij het chocolademengsel.

Klop nu de room half op, geen slagroom dus!

Meng nu de room onder het mengsel en laat de mousse best een dagje opstijven (maar een paar uur is ook al goed ;) ).

Klaar!

Ohja, dit recept is voor een 4tal personen maar dat zullen dan toch geweldig grote eters moeten zijn...

2013

En hup, de kerstboom en toebehoren werden net terug opgeborgen alwaar ze hun zomerslaap mogen houden.

Met een dubbel gevoel kijk ik ieder jaar naar de feestdagen. Kerstdagen staan voor gezelligheid met de familie, daar waar oudjaar garant staat voor gezelligheid met de vriendjes. Maar deze dagen staan evenzeer voor gemis.

2012 was een jaar waarbij ik mij gelukkig mag prijzen met mijn lief en met ons nieuwe huis! 2012 was ook een jaar waar ik bepaalde mensen in een niet positieve manier leerde kennen ... maar ook een jaar waar we plannen maakte die we hopelijk in 2013 kunnen waarmaken. Want geef toe 2012, op bepaalde moment waart ge niet het plezantste jaar dat er bestaat, maar ik mag niet klagen, iedereen rondom mij is gezond en dat is wat telt!

En mijn goede voornemens?
- Ik hoop op serieuze vooruitgang in de verbouwingen,
- gezond(er) te leven en hopelijk af te rekenen met bepaalde kwaaltjes,
- vooruitgang op professioneel vlak (wat altijd leuk is),
- meer tijd voor elkaar, meer weekendjes, meer alles!
En gewoon genieten!

2013, ik hoop ten zeerste dat gij mijn jaar wordt!

Om de goeie vibes al wat op gang te brengen maakte ik vandaag een bananencake.
Want met die dagen werd er hier niet te veel fruit gegeten en had ik een overvloed aan bruine bananen.

Wat hebt ge nodig?

150 gr. zachte boter, 150 gr. suiker, 3 eieren, 150 gr. zelfrijzend bakmeel (gezeefd), snufje zout, 2 flinke in stukjes gesneden bananen

En dan...

Klop de boter met de suiker tot een romig mengsel. Klop de eieren er een voor een door. 
Spatel het bakmeel en zout erdoor en daarna de stukjes banaan. Vet nadien de cakevorm in met boter.

Plaats de vorm in een voorverwarmde oven op 170° (het is wat zoeken, met een gasoven gaat het sneller, met een heteluchtoven is het op 150 graden), 60 minuten laten bakken. Prik met een metalen naald erin om te zien of hij gaar is. (mag niks meer aan de naald plakken) 
Uit de oven ongeveer 10 min. laten afkoelen en daarna op een schaal leggen.

Het recept komt uit een Libelle.

Voor de foto nam ik er eentje van het www, luiheid is misschien ook nog een puntje waar ik in 2013 moet aan werken :)

Hopla, plots nam ik blogverlof zonder het te beseffen! Het verhuizen binnen de maand was dan toch duidelijk sneller dan ik mij ingebeeld had. Meestal kan ik niet wachten, heb ik geen geduld en wil ik alles zo snel mogelijk zien gebeuren. Maar daar had ik mij toch wat in mispakt. Ik denk dat ik een rommelmarkt op mezelf kan beginnen. Maar na het onaangename komen nu wel de verbouwplannen natuurlijk! Aaaah Pinterest, eindelijk kan ik u gebruiken! En natuuuurlijk zal ik alle updates posten, tenminste als ik niet verga tussen het stof.




Maar om de draad terug op te nemen, begin ik met een heeeeerlijk recept. Daar ik dinsdag een grijs haar bij kreeg en niet meer begin de 20 maar ook geen 30 ben maakte ik deze aardbeientiramisu. Het recept vond ik op Pinterest maar ik heb het recept hier en daar aangepast.

Aardbeientiramisu

Wat heeft u nodig?

De siroop waarin de koekjes worden gesopt: 
300gr aardbeien voor de siroop - 100gr suiker - 300ml water - scheut amaretto

De tiramisu op zich:
400gr lange vingers - vanille extract - 500gr aardbeien - 3 eieren - 125gr suiker - 250gr mascarpone

En we beginnen eraan!

Voor de siroop mix je alle ingrediënten en breng ze aan de kook.
Indien je de versie van de foto wil maken gebruik je best een springvorm anders is een gewone rechthoekige vorm ook goed. 
Voor het maken van het beslag:
Klop eerst de 3 eiwitten op. Meng nadien in een andere kom de eierdooiers, suiker,vanille en mascarpone. Voeg dan voorzichtig de eiwitten toe aan het mengsel.
Probeer dit nu niet op te eten voor je begint aan het maken van de taart ;)
Snij alvast de aardbeien in kleine stukjes.

En nu:
Dompel de koekjes met 1 kant in de siroop (anders worden ze helemaal slap) en plaats ze tegen de zijkant van de springvorm. Is het normaal dat ze omvallen en je ze wel 10x moet tegenhouden? Ja. Zonder knoeien lukt dit niet.
Vervolgens dompel je op dezelfde wijze de koekjes voor het maken van de bodem? Plaats de droge kant langs onder. Ik goot er nog wat van de siroop over zodat de koekjes zeker nat genoeg zijn (en wat amaretto ook :) ).
Giet een deel van het beslag over de koekjes (mmm!) en strooi al een deel van de aardbeienstukjes hierover (duw ze lichtjes in het beslag).
Leg nadien terug een laag van -in siroop gesopte- koekjes en giet er nog wat siroop en amaretto over. 
Giet er dan de rest van het beslag over. Laat een nachtje opstijven en verdeel er de rest van de aardbeienstukjes over. 
Als je de springvorm lost blijven de koekjes wel hangen langs de zijkant, door de siroop, maar voor de zekerheid (om het ding te vervoeren) heb ik er nog een lintje rond gebonden.


SMAKELIJK!