Ode aan Theo en Vince

Ik duwde net op de verzendknop. T'is weg, niets meer aan te veranderen, daar ging mijn Theo! Ik ging niet meedoen, want met mijn "groot" zelfvertrouwen zag ik dat niet zitten. Maar hé, wie niet meedoet, wint sowieso niet he, dus kan ik maar evengoed mijn kans wagen.

Een Theo'tje met paspelzak, contrasterende details, een folieke op de achterkant en in een -in mijn ogen- zalig stofje! Model van dienst is mijn lief neefje Vince. 3 jaar oud, de reden waarom ik voor Kamsnaps koos. Een heerlijkheid in de ochtend wanneer hij zelf zijn hemd kan "dichtknopen".

Het nemen van de foto's was uiteindelijk niet vanzelfsprekend want meneertje lag in coma-slaap toen ik arriveerde. Chanteren met chocolade, koekjes, zijn favoriete film, niets haalde uit. Ik had al compassie met 't kind. Maar toen hij hoorde dat kleine Lenn mee was ging er plotseling een oogje open. Fieuw!
Ik opteerde al voor de jongere eenjarige versie van het gezin aangezien die nog klaarwakker rondliep maar 't ging niet echt flatterend zijn :)

Enough said, beelden zeggen meer dan woorden:

En de beloning natuurlijk :) "Vince dat zijn 3 tattoo's he, ik zal er eentje uitknippen"
Neeeee tante, allemaal, dan kan ik dat morgen aan mijn juf tonen.
Alé dan.

Roodkapje en de boze peter pan

Verkleden, iets waar ik vroeger zo'n hekel aan had. Ik woonde vroeger tegen dé verkleedstad, Aalst, maar ging praktisch als enige niet verkleed naar de stoet. Ik werd dan nog liever vierkant uitgelachen dan zelf iets aan te moeten trekken. Maar sinds de kerstfeestjes van de wederhelft zijn werk is dat helemaal veranderd. Geen idee waarom, het feit dat het minder marginaal is zal er misschien wel mee te zien hebben..

Maar dus die kerstfeestjes! Ieder jaar werken ze met een thema, dit jaar een thema waar ik zo blij mee was nl. Fairy or Scary.

Want geef toe, bij dit thema kan je gewoonweg alles zijn. Van de banaan in Jungle Book tot de krokodil in Peter Pan. Was ik dus blij want met de bobbel die meer en meer groeit is niet alles even flatterend. 

Die van mij wou verkleed gaan als Peter Pan en zag mij al als happy rondhuppelend Tinkerbelletje. Niet dus.

Ik ging er gewoon uitzien als een ontplofte groene bol met vleugelkes en pantoffels met toefkes op. 

Ik wou Roodkapje en natuurlijk hem dan in een boze wolf pakske hijsen. Ook een niet dus.

Maar ik bleef voor mijn gemak toch bij het Roodkapje verhaal en hij bij zijn Peter Pan verhaal.

Voor Roodkapje te zijn had ik een kleedje nodig waar "den bol" mee in kon en een cape natuurlijk.

Ik had thuis nog een kleedje hangen waar ik nog in kon en zo goed zat dat ik het graag in't rood wou.

En zoals altijd ben ik daar serjeuz op tijd mee met zo'n dingen. Dus zelf overtekenen zag ik al niet meer zitten. Moederlief voelde de bui al hangen bij de woorden "maaa, ik heb een kleedje nodig.. vrijdag..in't rood.... met ne cape".

Terwijl vaderlief de wc boven aan't installeren was (want ja verbouwen doen wij hier ook nog!) tekende de mama mijn kleedje en zocht ik een patroon voor de cape.

In die week werd mijn kleedje als eerste afgewerkt in een mooie rode dikke tricot van De Stoffenkamer, ge gaat het met iets mindere foto's moeten doen want het enige zonlicht dat ik zie is tijdens mijn werkuren en ik vrees dat ze Roodkapje hier niet appreciëren.

De dag nadien dus nog een cape voorzien, het was toen donderdag en vrijdag was het kerstfeest. Zoals ge ziet, nog een zee van tijd over. 

Ik gebruikte dit patroontje en indien je van plan bent dit te gebruiken dan raad ik u een tafel van minstens 2 meter diepte aan.. 31 A4'kes aan elkaar plakken is al meer werk dan de cape op zich. Maar goed, een duidelijk patroon, een fleece'ke van de Ikea en tricot van De Stoffenkamer gaven dit als resultaat:

Het roze lint werd vast gestikt tussen de tricot en voering maar was eigenlijk iets te dik om steeds mooi geknoopt te blijven.

Het geheel zag er zo uit:

En om dan uiteindelijk bij de essentie van mijn titel te komen, het meesterlijke duo Roodkapje en de boze Peter Pan:

Checkt vooral die Photoshop skills!

Maar nu ik het toch over sprookjes en Roodkapje etc. heb, denk ik net aan het bos, ahja daar staan bomen in! Moh seg, heb ik nu net geen boom gemaakt voor de Maakboom wedstrijd :O

*zet de grootste puppy ogen op* willen jullie alstublieeeef nog een stemmetje geven op mijn boom? 

In ruil moogt ge mij al uw wedstrijden doorgeven waar ik een stem kan op geven! 

HIER HIER HIER KLIKKEN OM TE STEMMEN!

Babyborrel geschenk

30° en wat maak ik voor een babyborrel? Een dekentje met fleece.
Toegegeven, het was 2 weken geleden en dan was er bijlange nog geen sprake van zo'n kortstondige hittegolf!

Het is er eentje zonder paspel, maar doordat het aan de zijkanten nog eens doorgestikt is lijkt er een paspelbandje in te zitten, win win situatie!

De kersverse mama heeft een kleine verslaving aan bolletjes, maar bolletjes blijven bolletjes niwaar... dus zocht en vond ik op het stoffenspektakel een beter alternatief, nl. hartjes. De mama was er enorm blij mee dus missie geslaagd :)

Hartjes: stoffenspektakel
Fleece: eentje uit mijn voorraad (wss van zeeman, kruidvat, ...)

De homesale is een feit!

Ha geduld, neen dat ken ik dus niet. Ik nam het heft in handen en besliste toch een homesale/tuinverkoop te houden op 15 juni! Schrijf dat al maar in't groot in uwen agenda!
Ik verspreidde het nieuws al via Facebook en blijkbaar is dat nog geen slecht gedacht gezien de hoeveelheid binnengekomen mails!

Kriebelt het ook om eens te snuisteren in uw kasten wat ge kwijt wilt?
Klik dan snel op deze link !

Meer nieuws volgt nog wel, met een schoon affiche'ke enal.


Edit: ik heb de datum aangepast naar 15 juni!

Zachte chevron

Een kleine tweetal weken geleden nam ik deel -met tal van andere gezellige blogsters- aan het pop-up expo atelier van Ikea in Brussel. Een namiddag naaien, gezelligheid, koekjes, tijd voor mezelf en dé "juf" bij uitstek voor het geven van workshops . Ik moet het u niet zeggen, het was gewoon záálig.

Zij en ik vertrokken samen als klein kinders richting Brussel, hoezee en joepie en we hebben er zin in! Dit buiten mijn inschattingsvermogen gerekend. We kwamen een klein half uur te laat maar uiteindelijk hebben we toch onze eindmeet gehaald en liepen wij door Brussel met ons eigenhandig gemaakt dekentje.

Bij thuiskomst had ik er nog steeds zin in, ik had al lang het maken van een kussensloop op mijn to-do lijst staan. Het was dus de moment om er maar meteen in te vliegen. Bij De Stoffenkamer vond ik mijn gading, tis te zeggen, ik kon niet kiezen dus vond ik 2x mijn gading.

Jawel, het schoonste behang van de jaren '60 hangt ook nog steeds tegen onze muren.

Jackpot!

Want zo voelde het wel aan toen ik vandaag deze 2 bjoeties mocht afhalen!
De "ohnee waar gaan we dat zetten" en het gezucht van de wederhelft nemen we er zo met plezier bij.

Wat denkt u? Zou ik ze een kleurtje geven of laat ik ze in hun vintage-bestaan?

Misschien helpt een ultra zacht dekentje wel om de stoelen wat op te fleuren. Een dekentje dat deze middag gemaakt werd op het pop-up expo atelier van Ikea. 

Een beter verslag én foto's volgen later. Zoals u kan zien ist nogal donker en is dat niet ideaal om beelden vast te leggen op de digitale plaat.

En voor nu, een goeie nacht!

De ECHTE give-away!

Hupla, plotseling is alles achter de rug. Ik plande een give-away, had een arsenaal aan cadeautjes gepland, ging nog even oefenen voor de marathon en daar hadden we het. Buikgriep, een week voor het evenement van het jaar. Maar goed, geen excuses, ik moest en zou aanwezig zijn! En ik was er, en het was perfect, het was overweldigend, het was boven mijn verwachtingen. Ik las hier en daar al een "Merci" maar heeft er iemand al jullie bedankt? Voor zomaar even alles op poten te zetten, voor zomaar even een jaar jullie sociaal leven op te geven? Van Katoen-ladies, dankzij jullie werd zaterdag een dag waarop Annick in ieder van ons aanwezig was!

Ik kan verder gewoon niet verwoorden hoe perfect het was! Indien je er bij was dan weet je het gewoon en dan zijn er geen woorden meer nodig. Laat het iets onder ons zijn, een herinnering voor later. Bedankt dat ik er een deeltje van mocht zijn!

Maar goed, nu over naar hetgeen u hier verwacht, de give-away tiens!

Weet u nog, vorig jaar rond deze periode? Ik werd bijna gek van emotie bij het horen van dit nieuws.

1 jaar begod, het vloog voorbij. 

Om dit te vieren kreeg dit kleine party-animal een speeldeken zoals bij haar .

I.p.v. de lussen rondom het deken, zit het touw in het deken.

Dus dit is wat u kan winnen! 

Ik beloof nog een post te wijden aan betere foto's maar er was geen tijd meer, want ik maakte het een uur voor z'n feestje.

Nog even ter info, het dekentje kan met of zonder de koord gemaakt worden, vierkant of rond en de stof kies je zelf uit mijn assortiment ;-)

En dan is er ook nog een troostprijs, ik maakte een opwarmertje voor de naaimarathon. Dus dit knikkerzakje gaat ook nog de deur uit.

Wat moet u hiervoor doen?

Wel! Tijdens de naaimarathon werd ik verliefd. Hij was robuust, hij sputterde niet tegen, hij deed gewoon alles wat ik vroeg. Dat in tegenstelling met het exemplaar dat ik thuis heb. 

Jawel ik heb het over de Bernina die ik daar voorgeschoteld kreeg.

Zelfs het lief vindt het niet meer kunnen, die streken van mijn Toyota.

Dus:

- laat een reactie achter met uw wijze raad over naaimachines,

- volger zijn of worden,

-  kies voor de knikkerzak of het deken,

- linken mag maar moet niet!

De Give-Away loopt tot 1 mei!

Easypeasy dus! En voor deze 2 dames smijt ik er nog een ontwerp voor een kast bovenop ;)

Rood

Haa lang geleden dat u hier een rokske zag! 
Wat zegt u? U begon het al te missen? Dat dacht ik al!
Exemplaar nr 1 van het nieuwe jaar rolde al vanonder het masjien:

(voor een foto van mezelf met de rok had ik geen tijd, nu ik de eerste foto zie had ik dat misschien beter toch gedaan)

Sjosjzekes en paspel

Dezer dagen is het echt koud in ons huis. Een oud huurhuis en weinig isolatie. Tis hier dan ook een waar dekentjesgevecht en dit terwijl half bloggend Vlaanderen al een dekentje heeft begin ik er nu aan! 
Ik wou al maanden een sjozsjeke maar het kwam er niet van, want de ene moment had ik geen zin de andere moment leek de winter reeds voorbij. Nu het de afgelopen  2 weken vriest dat het kraakt had ik geen excuses meer! Hupla een sjozsjeke in de maak!

Bij Emma en Mona zag ik de perfecte werkwijze, zo eentje met paspel. 

Paspel en ik, wij zijn geen perfect duo. Hoewel ik er enorm van hou hoe paspel van een simpel kledingstuk een piece de resistance maakt. Maar ik stelde het uit. Tot gisteren.

Paspel maken daar waag ik mij nog niet aan, ik kocht 5 meter bij Mertens. Aja want ge dacht nu toch niet dat ik eerst eens ging oefenen op een klein stukje. Dat is nu echt iets wat ik tot mijn slechte eigenschappen kan rekenen. Ongeduld. Maar zo gezegd zo gedaan, ik en de 5 meter paspel zaten daar dan, in de zetel, met heel veel fleece en een kast vol stofkes om te combineren. Wijselijk besloot ik na 20 minuten om de raad van het lief te vragen welk stofje bij die mooie witte fleece past. Hij repliceerde daarop "Ik zou dat blauw nemen met witte bollekes". 

Ik volgde hem totaal en nam dus het rode stofje met witte vogeltjes.

(en stiekem ben ik toch enorm trots op mijn eerste paspel ervaring)

- ohja: de fleece vastspelden is echt nodig. Ik dacht eerst van niet en mocht de hele boel terug lostornen. (ongeduld weet u wel..)

- vergeet ook vooral die 1000 speldjes niet in de juiste richting vast te spelden, ik heb vrijwel ieder speldje gevoeld daar ik ze al met de punt naar boven stak. 

De vos en de haas

Tegenwoordig schuilt er wel een haas in mij. Een haas die naarstig naait voor toekomstige kindjes. Verduidelijking, die toekomstige kindjes zijn toekomstig dus maw die zijn zeker nog niet op komst. Maar het valt op. De kast waar er nog een schap vrij was lijkt gejongerd (aja want hazen=konijnen jongeren nogal hé...) te hebben. Omdat de kast naar mijn inziens nog niet vol genoeg was heb ik afgelopen weekend volgend slaapzakje eraan toegevoegd.

Soms werkt die haas ook wel eens tegen en werk ik de dingen veel te snel af. Ik kan mezelf vervloeken op zo'n momenten. Na 3x lostornen lijkt het wel een beetje op het beeld in mijn hoofd.

De lieve vosjes kocht ik bij Vermiljoen .

Het "onbestemde" kleedje

Ooh wat is het moeilijk om tijd te maken voor hobby's, het is bijna een verplichting voor mezelf om nog eens wat leuks te doen. Het zoeken naar een huis vergt meer tijd dan het onderhouden van ons huis zelf! Hierbij dan ook een kleine oproep: HUIS GEZOCHT omgeving Zwijnaarde - De Pinte - Merelbeke - Eke ...
maar tegen dat ik de melding krijg van u, is het waarschijnlijk al lang verkocht, zoals alle andere huizen (merkt u de kleine frustratie?)

Mijn steun en toeverlaat ligt dezer dagen bij het maken van babykleertjes. Uiterst schattig, klein, snel gemaakt, kortom een instant dosis happyness in korte tijd! En wie weet vullen deze pakjes zichzelf wel volgend jaar (of het jaar erna, of het jaar daarna, ...)

Hier haalde ik de boter. Een leuk patroon voor een kleedje, een soort van baby-schort.

Beschamend, beter kan ik de kwaliteit van de foto niet verwoorden. Maar voor een straaltje daglicht ben ik al bijna verplicht het kleedje te fotograferen tijdens het werk. En daar begrijpen ze een drukbezette naaiende vrouw spijtig genoeg niet.

Ik volgde braaf alle stappen van de tutorial en volgde dan ook het idee voor eigen knoopjes te maken. Het moet gezegd zijn, dit maakt het kleedje af! 

De roze stof kocht ik op het Stoffenspektakel. De witte in De Banier, en jawel dat koste mij veel te veel geld maar geef toe, het stofje is toch wel schitterend? 

Blossom Fever

Het wordt zielig, niwaar. Weer een rokske.. Ik had me voorgenomen dat ik er genoeg had voor de reis naar Peru (die er trouwens maandag aankomt!) tot ik de overmooie groene blossom-rok naar de sjokkedeizen hielp.

Toen ik vol goede moed begon aan het blossom rokje int groen, vergat ik namelijk de stof voordien te wassen. Wat resulteerde in een rokske waar ze u graag in Brussel Noord mee zien, m.a.w. het werd ne minirok, maar 1 van het soort waar ge echt ni over 't straat mee wilt. Want niet enkel kromp hij in de lengte maar natuurlijk ook in de breedte. Nu lijkt het wel of ik in een ontkenningsfase zit "neen ik ben echt niet te dik voor dees rokske", wat dus niet het geval is.

Daarom maakte ik dezelfde, deze keer in't blauw én 2 x voordien gewassen

Blinks

Zo heet het nieuwe onderdeel in de "blogbalk".
Ik doe u en mezelf een plezier hiermee want die uitpuilende balk vol favorieten werd het mannelijke deel van het huis te veel.
Links over andere bloggers (B-links, ha!), patronen, webwinkeltjes, etc. zal u hier terugvinden!


Om u alvast een voorsmaakje te geven:
Zip Pouch
Pouch


Ik maakte een soortgelijk tasje, ik kan me nl. nooit houden aan het patroon en moet er altijd aan foefelen.

(deze heb ik ondertussen verwijderd...)

Boem!

De babyboom die ik eerder vermelde begint letterlijk zijn vruchten te werpen!
Allemaal kleine lieve zachte goedruikende babytjes geboren in de warme lentezon. Ik word er zowaar emotioneel van.


Zo werd ik tante van dit nieuw manneke, genaamd Vince.

Zo'n cadeau van de geboortelijst is natuurlijk wel handig om miskopen te vermijden,

toch wou ik er nog een zelfgemaakt cadeautje bijgeven.

Iets wat altijd succes heeft, natuurlijk de flockfolie:

Het heeft letterlijk bloed, zweet en gelukkig geen tranen gekost om

Teigetje tot Teigetje te krijgen. Waarom Teigetje? Omdat vrijwel

alles waar de baby op en rond ligt van Teigetje is, gelukkig de zwart/wit versie.

Die ochtend kreeg ik een sms dat kleine Vince geboren werd,

in allerijl begon ik aan de naam want die moest er nog op.

Bibberend, emotioneel en zo gelukkig dat het kleine ventje er eindelijk was,

probeerde ik de naam er op te strijken.

Na 2x de naam op het strijkijzer gekleefd te hebben kon het cadeautje richting

kleine, zachte, lieve baby!

Byebye lijst voor mezelf, welkom lijst met cadeautjes voor Vince.

Klinkt dit als nesteldrang of valt het op dat het eeuwen geleden is

dat er nog vers vlees in de familie kwam?

Mannekes wat gaat dat geven als ik er eindelijk zelf eens aan begin?

Ohja, thinner op natuurlijke basis helpt heel goed tegen lijmresten op het strijkijzer.

Rokskesweelde

  

Et voila. Hierbij bied ik u de opvolgers aan van het groene rokje. Voor de zoveelste keer een aangepast patroon, ooit begonnen met het patroon van Thunderlilly. Het gele kersenstofje komt van bij "den Beer",

het groene van haar natuurlijk! 

Met deze kanjers kan ik gerust vertrekken naar Peru! Of dat is toch wat ik zelf wil geloven want de zin voor rokskes is nogal geminderd..

En als laatste bied ik u het alleerste zelf gekweekte bloemeke!

"lente" break

Ik had er even geen zin in, was het nu een laat winter dipje of een "lente-break"? Aangezien de lente nog niet bezig is zal het wel dat eerste geweest zijn. Maar nu de eerste zonnestralen int land zijn is de goesting wedergekeerd!

Ik ben er dan ook ingevlogen dit weekend. Zaterdag hebben we onze reis geboekt, het werd Peru! Na 10tal keer te horen "ge moet het doen nu da ge nog jonk zijt", kozen we dan ook voor de verre reis. Wat was dan het eerste waar ik aan dacht? "sh*t, ik heb geen rokskes!" 

Alé ja, geen rokskes.. ik heb geen nieuwe rokskes voor deze zomer, voor deze reis.. dus begon ik aan het 1ste rokske van mijn collectie Peru-rokskes. En dit met het schone stofke Blossom Green dat ik een tijdje geleden kocht bij Vermiljoen.

Een paar posts geleden maakte ik een 2tal zwierige rokskes en eigenlijk vond ik die een beetje te lang (aangezien ik maar nen dop groot ben is dat niet zo elegant..) dus heb ik het patroon aangepast en werd het een A-lijn die tot net op de knie komt.

Beebies en baby's

Tegenwoordig lijkt het alsof iedereen rondom mij zwanger is, tis er den tijd vant jaar voor zeker? Maar ik doe nog niet mee aan die rage hoor! Neenee, nog geen baby's hier ten huize *puut* (om de privacy van de wederhelft een beetje te respecteren :p) Maar toch is de verleiding zo groot met al die kleine ienieminie kleertjes en al die blogs die mij hier rond de oren slaan met hun schoon patronen en leuke kinderverhalen.
Om die "goesting" een beetje in te vullen ben ik dan al maar begonnen met cadeautjes te maken voor de zwangere familieleden/vriendinnen. Want zo ben ik dan hé!

inieminieboots!

2 romperkes: het 1ste met een logo waar ge u wss niets bij kunt voorstellen.

Wel het ligt helemaal niet aan u! Het is nl. het logo van de band waar de vriendin haar vriend

in speelt (volgt u nog?). Het nieuwste lid moet toch ook wel zeker een bandshirt hebben!

En het 2de verwijst terug een beetje naar het rock-gehalte die beide ouders hebben

en naar de naam van de papa.

Mijn schoon stofke en flockfolie haalde ik natuurlijk bij haar !

Geen nieuws, goed nieuws?

Of dat is toch wat ik mezelf probeer wijs te maken.. de afgelopen week (zeg maar weken) ben ik lui geweest en dus ook niet al te veel geproduceerd. Wat eigenlijk echt erg is als ik me bedenk dat ik 6 weken niet kon lopen (sneeuw-val-operatie-gips). Maar vanaf deze week kon ik terug buiten! En dat is blijkbaar de drijfveer om weer op gang te komen en dingen te maken! Dus in afwachting van de rest dat nog moet gemaakt worden, hier alvast iets klein:

Maar natuurlijk was er nog tijd om gauw een paar oorringen in elkaar te flansen!

En nu op naar de babyslofjes/andere babycadeautjes/tas/... !

Kerstmis is...

de strijd gewoon opgeven..

Maar! Kerstmis is ook cadeautjes maken én dat heb ik vrijdag nog last minute gedaan!

Er was:

een cadeautje voor de nichtjes

frambozenoorringen waar er nog links een haakje ontbreekt..

oorringen voor mezelf!

 

én een nieuw rokske maar waar nog geen deftige foto van bestaat.

Ge zou zeggen dat ne mens toch wel redelijk productief geweest is maar er staat nog zoveel op het lijstje dat dit eigenlijk peanuts is met hetgene wat ik allemaal nog wil maken.

Men moet ergens beginnen é!