Pagina's

dinsdag 14 februari 2012

Verborgen schatten


Deed van grote schoonmaak afgelopen weekend bij de schoonmama en vond deze:





donderdag 9 februari 2012

Sjosjzekes en paspel

Dezer dagen is het echt koud in ons huis. Een oud huurhuis en weinig isolatie. Tis hier dan ook een waar dekentjesgevecht en dit terwijl half bloggend Vlaanderen al een dekentje heeft begin ik er nu aan! 
Ik wou al maanden een sjozsjeke maar het kwam er niet van, want de ene moment had ik geen zin de andere moment leek de winter reeds voorbij. Nu het de afgelopen  2 weken vriest dat het kraakt had ik geen excuses meer! Hupla een sjozsjeke in de maak!

Bij Emma en Mona zag ik de perfecte werkwijze, zo eentje met paspel. 

Paspel en ik, wij zijn geen perfect duo. Hoewel ik er enorm van hou hoe paspel van een simpel kledingstuk een piece de resistance maakt. Maar ik stelde het uit. Tot gisteren.

Paspel maken daar waag ik mij nog niet aan, ik kocht 5 meter bij Mertens. Aja want ge dacht nu toch niet dat ik eerst eens ging oefenen op een klein stukje. Dat is nu echt iets wat ik tot mijn slechte eigenschappen kan rekenen. Ongeduld. Maar zo gezegd zo gedaan, ik en de 5 meter paspel zaten daar dan, in de zetel, met heel veel fleece en een kast vol stofkes om te combineren. Wijselijk besloot ik na 20 minuten om de raad van het lief te vragen welk stofje bij die mooie witte fleece past. Hij repliceerde daarop "Ik zou dat blauw nemen met witte bollekes". 

Ik volgde hem totaal en nam dus het rode stofje met witte vogeltjes.



(en stiekem ben ik toch enorm trots op mijn eerste paspel ervaring)

- ohja: de fleece vastspelden is echt nodig. Ik dacht eerst van niet en mocht de hele boel terug lostornen. (ongeduld weet u wel..)
- vergeet ook vooral die 1000 speldjes niet in de juiste richting vast te spelden, ik heb vrijwel ieder speldje gevoeld daar ik ze al met de punt naar boven stak. 

zondag 8 januari 2012

speelgoed vs erfgoed

Ooit droom ik er van een Jacobsen in mijn eigenste living te kunnen presenteren, zo'n olijfgroen exemplaar van de eggchair. Al jaren staat hij met stip op nr. 1 in mijn must have lijst. Zijn organisch functionalisme, to die for!

Meer nog, graag wil ik het huis van Jacobsen himself graag bezoeken, maar tot dan moet ik die leegte vullen met een miniatuur. 







 Een must voor de ware Jacobsenadepten!

donderdag 22 december 2011

Levenswijsheid


Is het niet de bedoeling dat we rond deze tijd van het jaar menslievend zijn?
Op het werk blijkbaar niet, onderstaande tekst kreeg ik deze ochtend in de mailbox.


Geboren tussen de jaren 1940- 1970

Wij waren de sterken uit de jaren '40... 50... 60...
Vooreerst hebben wij een normale geboorte overleefd,
met moeders die rookten, en of dronken
gedurende hun zwangerschap.

Zij namen aspirines, aten vinaigrettesaus,
mayonaise en desserten en zij werden
niet getest op suikerziekte of cholesterol.

En na dat trauma werden wij op onze buik
te slapen gelegd in kinderbedden
geverfd met mooie blinkende loodverf.

Er waren geen kindersloten op de deuren
en als wij met de fiets reden hadden wij
basketbalpetten op en geen helmen.

Als baby of kind reden wij mee
op de schoot van moeder
in auto’s zonder gordels,
noch kinderstoelen of opblaasbare kussens.
In de bak van een camionnette zitten, of op het paard van Boer Zutter, op een zonnige dag, was altijd een belevenis
en iets héél speciaal.

Wij dronken putwater of water van de kraan
en geen water uit een plastic fles.


Wij aten taartjes, wit brood, echte boter,
spek met eieren en beukennootjes
en walnoten die al op de grond lagen.

Wij dronken warme chocolademelk
met echte suiker erin.
We hadden geen last van obesitas.
WAAROM ?

Omdat wij steeds buiten speelden.
Daarom!!
Wij verlieten de woning ’s morgens vroeg
om naar school te FIETSEN
(er waren toen geen moeders die ons met de auto even konden brengen),
of om heel de dag te spelen in de frisse lucht
en dit op voorwaarde dat we
‘s avonds bij donkerte thuis waren.
(of als de straatverlichting begon te branden)
Onze ouders wisten helemaal niet waar we uithingen.
We hadden geen gsm maar we hadden ook Dutroux nog niet meegemaakt.

We hadden "vuile kleren om te spelen"
en "schone kleren" om op bezoek
of naar de kerk te gaan.

Wij hadden uren nodig om ons speelgerief zelf te maken.

Wij hadden geen
Playstations, Nintendos, X-box, iPod enz.
Er waren geen videospelen,
geen 150 tv kanalen, geen videofilms of Dvd’s
geen stereoketens. 

Voor 18 uur keek je alleen naar het 'testbeeld'
Er waren geen computers of internet.
WIJ HADDEN NOG VRIENDEN
en wij gingen buiten om met hen te spelen.

Wij vielen uit bomen, sneden ons,
braken af en toe een arm, been of een tand,
We gingen appels en peren "plukken"
en er waren daar geen gerechtelijke vervolgingen voor,
om iemand daarvoor de schuld te geven.
Als we dan toch gepakt werden,
dan kregen we een pak slaag en
thuis hielden wij wijselijk onze mond.

Wij kregen voor onze 12de verjaardag loodjesgeweren, speelden met stokken als degen, een deksel van de vuilbak als schild, katapulten, slingers, boog en rieten pijlen met vooraan een grote nagel...
We maakten van oude messen, goede werpmessen en oefenden ons op een boomstam of een oude vogelpikdoel uit het café.
Ondanks dat men ons vertelde
dat wij ons ogen konden verliezen
of ons gingen kwetsen met die dingen
hebben wij dat allemaal overleefd.

Wij reden met de fiets of gingen te voet
tot aan de woning van een vriend en gingen gewoon
langs achter binnen.

Wij waren er van harte welkom en schoven soms mee aan tafel voor het middagmaal.
Het idee dat onze ouders ons uit de gevangenis
dienden te halen, was absurd, dat bestond gewoon niet.
Zij waren Met en Voor de wet, en Met de leraars.
Als we op school een straf kregen,
kregen we thuis nog eens extra straf erbij!

Onze generaties hebben enkele van de beste ondernemers, denkers en uitvinders
van alle tijden en van heel de wereld voortgebracht.
Deze jaren brachten een explosie van nieuwigheden en nieuwe ideeën.

Wij hadden de vrijheid om te proberen, de schrik voor het falen, het succes en de verantwoordelijkheid
die er mee gepaard ging.
Wij hebben geleerd om dat te beheersen
en om daar mee om te gaan.

Als U één van hen bent?
PROFICIAT!

Misschien wilt U dit delen met anderen
die het geluk hebben gehad groot te worden
voor dat de advocaten en politici
alles kwamen regelen en reglementeren?
Wat was het leven mooi, simpel en helder.
Soms wat ruw maar klaar en duidelijk
maar mét regels
en wat waren we gelukkig!


Zend deze boodschap aan uw kinderen
zodat zij kunnen beseffen
hoe braaf en gelukkig hun ouders waren.

dinsdag 13 december 2011

De vos en de haas

Tegenwoordig schuilt er wel een haas in mij. Een haas die naarstig naait voor toekomstige kindjes. Verduidelijking, die toekomstige kindjes zijn toekomstig dus maw die zijn zeker nog niet op komst. Maar het valt op. De kast waar er nog een schap vrij was lijkt gejongerd (aja want hazen=konijnen jongeren nogal hé...) te hebben. Omdat de kast naar mijn inziens nog niet vol genoeg was heb ik afgelopen weekend volgend slaapzakje eraan toegevoegd.



Soms werkt die haas ook wel eens tegen en werk ik de dingen veel te snel af. Ik kan mezelf vervloeken op zo'n momenten. Na 3x lostornen lijkt het wel een beetje op het beeld in mijn hoofd.



De lieve vosjes kocht ik bij Vermiljoen .

donderdag 27 oktober 2011

Het "onbestemde" kleedje

Ooh wat is het moeilijk om tijd te maken voor hobby's, het is bijna een verplichting voor mezelf om nog eens wat leuks te doen. Het zoeken naar een huis vergt meer tijd dan het onderhouden van ons huis zelf! Hierbij dan ook een kleine oproep: HUIS GEZOCHT omgeving Zwijnaarde - De Pinte - Merelbeke - Eke ...
maar tegen dat ik de melding krijg van u, is het waarschijnlijk al lang verkocht, zoals alle andere huizen (merkt u de kleine frustratie?)

Mijn steun en toeverlaat ligt dezer dagen bij het maken van babykleertjes. Uiterst schattig, klein, snel gemaakt, kortom een instant dosis happyness in korte tijd! En wie weet vullen deze pakjes zichzelf wel volgend jaar (of het jaar erna, of het jaar daarna, ...)




Hier haalde ik de boter. Een leuk patroon voor een kleedje, een soort van baby-schort.

Beschamend, beter kan ik de kwaliteit van de foto niet verwoorden. Maar voor een straaltje daglicht ben ik al bijna verplicht het kleedje te fotograferen tijdens het werk. En daar begrijpen ze een drukbezette naaiende vrouw spijtig genoeg niet.

Ik volgde braaf alle stappen van de tutorial en volgde dan ook het idee voor eigen knoopjes te maken. Het moet gezegd zijn, dit maakt het kleedje af! 

De roze stof kocht ik op het Stoffenspektakel. De witte in De Banier, en jawel dat koste mij veel te veel geld maar geef toe, het stofje is toch wel schitterend? 

dinsdag 11 oktober 2011

Aarde aan Plutomeisje

Bij de Give-Away won Plutomeisje cadeautje nr 2: de bloemenoorbellen. Helaas nog geen teken van leven gekregen! Indien ik eind deze week de oorbellen niet kwijt ben dan kiezen we opnieuw!