Pagina's

donderdag 4 april 2013

Berlijn

Eerst en vooral, de russen zijn blijkbaar in't land. En dan heb ik het niet op die 5-daagse periode die een vrouw heeft per maand. Mannekes, van waart komt gijlen met zovelen op mijn blog?

Maar bon, verder tot de orde van de dag. De laatste tijd verloedert dat hier nogal, de reden waarom vertel ik u later wel eens. Dat van die tijd dat rijp is enzo.
Ondertussen zat ik hier nu niet op mijn lui gat, maar zat ik afgelopen weekend in Berlijn.
We gingen met onze eigen auto, dit kwam het meest voordelig uit voor ons en ik rij nu eenmaal graag. Het is zo'n kleine 7 uur rijden. Voor het rijden in het centrum van bepaalde Europese steden heb je een vignet nodig, alsook in Berlijn. Vergeet dit niet voordien aan te vragen!
Wat je best ook voor je reis reserveert is het bezoek aan de Bundestag/Reichstag. Zonder reservatie kom je er niet in. Het bezoek is wel gratis.

We verbleven in hotel MK. Geen grote luxe maar heel gezellig! Prachtige kamer, goede prijs en lekker ontbijt. Meer moet dat dus niet zijn. Bij aankomst hebben wij meteen een Welcome card gekocht in een krantenwinkeltje aan de metro. Hiermee kan je 2/3/4/5 dagen de tram/bus/metro nemen in Berlijn. Dit koste ons een 18 euro per man voor 2 dagen wat we er zeker uitgehaald hebben. Ook al hebben we heel wat gewandeld door Berlijn. Je krijgt er immers ook korting mee voor bepaalde bezoeken (zoals het Joods museum, Olympisch stadion,...).
Met de fiets is het ook perfect mogelijk maar het was te koud en te veel sneeuw om te fietsen.


Boven: Starbucks! - Holocaust gedenkteken
Onder: hotel

Onze eerste uitstap begon bij het Joods Museum (betalend maar met korting door de Welcome card).
Een pracht van een museum, vooral de architectuur. Persoonlijk vind ik het te uitgebreid, je krijgt er een lading van informatie over je heen waardoor de essentie verdwijnt. Wil je een kort maar krachtig beeld van de oorlog? Ga dan naar het Holocaust gedenkteken. Loop tussen de stenen en voel de kille sfeer. Maar bezoek vooral het kleine museum onder deze stenen. Hier kan je gratis een audiotour volgen, krijg je originele geschreven brieven te zien en voel je een rilling bij het lezen van de familieverhalen.


Joods Museum
De dag nadien (zaterdag) begon onze dag op Alexander Platz. Gaande langs de Berliner Dom en de Berliner Fernsehturm om zo verder te wandelen naar de Brandenburger Tor. Daar namen we de tram terug naar het Sony center. Aan het Sony center heb je een geweldig cafétje waar we even gingen ontdooien. Na 2 chocomellekes gingen we richting Checkpoint Charlie. Wat velen hier niet weten is dat je amper een straat verwijderd bent van oude restanten van de Berlijnse Muur. De meeste gidsen geven de East Side Gallery aan als bezoek aan de Berlijnse muur. Maar de muur aan Checkpoint Charlie (de straat rechts voor C.C.) is minder toeristisch. Oh wat was dat een zalige dag, bedenk daar nog een bezoekje aan de Freitag winkel bij en avondbezoek aan de Reichstag (gratis) by night. *zwijmel zwijmel*.



Boven: Brandenburger Tor en restant van de muur
Onder: Freitag winkel - Reichstag


Op zondag deden we het wat kalmer aan, de eigenares van het hotel duidelijk ook want bij aankomst aan het ontbijt was alles nog donker. "Welk uur is het misschien? Bij mij is het nog maar 7 uur?"
Dat wij onze gsm aangepast hadden en deze dat ook nog eens automatisch deed, dat we bij gevolg niet 1 uur maar 2 uur vroeger wakker waren, zullen we maar verzwijgen zeker...
Maar no problemo, meer tijd voor ons dus! Voor de wederhelft een plezier te doen gingen we naar het Olympisch Stadion. Wederom korting met onze Welcome card! We plofte ons gat neer in een vip stoel en kregen de spelerskleedkamers te zien en daar waar die schone vlam aangestoken werd.  En om mij dan een plezier te doen gingen we naar een rommelmarktje in de namiddag. Ook eentje dat ik via via te weten kwam, een echte aanrader, de Trödelmarkt op Boxhagener Platz gelegen in het oosten. Hier valt het verschil tussen Oost en West wel degelijk op. Maar bon de markt dus! De retrobeurs in't klein! Mijn oog viel meteen op een standje met grafisch talent, genaamd Mateo. Ik zou ze allemaal gekocht hebben maar hield het bij eentje. Na wat gegoogle kwam ik terecht op hun site, ze hebben ook een eigen winkeltje en bestellen is dus een mogelijkheid! Hoezee!
Onze dag eindigde met het Hard Rock Café en een vettige hap!

Boven: rommelmarktje
Onder: Hard Rock Café - Mateo - de tekening van Mateo die ik kocht

Maandagochtend nog een bezoekje aan het concentratiekamp Sachsenhausen voor we richting thuis reden. Ook weer helemaal gratis. Iets wat me opviel in Berlijn was dat alles zo onderhouden wordt en dat er heel wat gratis te bezichtigen valt over de oorlog. Het zorgt ervoor dat iedereen dit te zien krijgt. De regering pompt duidelijk wat centen in de geschiedenis en de toekomst van Duitsland. Iets waar wij nog van kunnen leren.





We deden veel in deze 4 dagen, er valt dan ook zoveel te bezichtigen. Berlijn is een prachtstad, ni normaal.

Ik kwam thuis, knuffelde mijn 2 pluizenbollekes plat en liet ze dan ook alles toe, het betreden van den boven (in de verbouwingen) dus ook.
De avond eindigde een stuk in de nacht door het zoeken naar onze kleinste kat.
Note to myself: dek alle gaten af, zo geraakt de kat niet meer tussen de vloer en het plafond en hoeft ge ook de vloer niet open te breken.
Nuja, de plafond draagt dus met gemak een kat.
Instortingsgevaar is dus miniem.
Olé.



woensdag 13 februari 2013

vrijdag 8 februari 2013

Freebie - Lego

De vrije momenten die ik niet spendeer aan mijn naaimachine of de verbouwingen gaan rechtstreeks naar het prullen in Photoshop.
Op 1 of andere manier is het nogal rustgevend om wat te experimenten met kleuren en figuren. Iets waar ik redelijk tuureluur van word achter mijn naaimachien. Maar bij Photoshop is dat niet zo. Geen stof die vast zit of een verkeerde naad die ge terug moogt lostornen.

Sommige zijn absoluut niet voor publicatie vatbaar, maar de volgende vind ik zelf nog ok en deel die dan ook graag met jullie. In a5 formaat gaat ge het zelf wel nog moeten gieten.








klik op de foto voor een link naar het bestand



woensdag 6 februari 2013

Verbouwen deel duuzend

Maand 6. Al 6 maanden dat wij de term "in't stof zitten" maar al te goed begrijpen. Dat we elke zaterdag vroeg uit bed kruipen om dan de deur die de hele week toe blijft, te openen. De geur van hout komt mij aan de eerste trede tegemoet. Ik slenter naar boven en verkleum de eerste minuten van de kou. Om dan een hele dag te foeteren met gyproc. Gyproc op maat snijden en "plakken" schrijf ik nu als extra op mijn cv.
Toen zaterdag de eerste kamer dan gyproc-klaar was, was ik zo blij, echt blij gelijk een kind.


Wanneer ik dan begin te dromen...


Zie ik al een keigezellig bed staan in onze slaapkamer waar nu nog een werkbank staat. 


of zie ik mezelf al een douche nemen


Maar dat is dus allemaal voor binnenkort, haaa wat doet dat deugd om dat uit te spreken, BINNENKORT, als in niet zolang meer. Iets waar ik vorig jaar geen einde aan zag.

En dan, dan beginnen de werken beneden. Een aanbouw en binnenin verbouwen. 
Gelijk de echte, met nen echte architect enzo.
Mocht ge een serieus goeie architect weten, deel die gerust met mij! :)

Het enige wat ik nu echt mis is om het huis gezellig in te richten, om mijn eigen smaak toe te voegen.
Maar omdat die aanbouw toch niet zooo lang meer op zich zal laten wachten kocht ik toch al wat interieurspullen. Het gedacht dat dat ooit allemaal schoon in mijn huis gaat staan doet al heel veel.
Ik kwam op de Hema site terecht en het verbaasde me eigenlijk wat voor schone spullen die hebben.
Ik vulde mijn mandje met het volgende:



de familie pot


Het fotorek, enkel bedacht ik me of ik beter niet het grote genomen had i.p.v. het middelgrote.

En dit metalen bakje





Mijn drang naar een gezellig huis is ook weer gesust!

zondag 6 januari 2013

2013

En hup, de kerstboom en toebehoren werden net terug opgeborgen alwaar ze hun zomerslaap mogen houden.

Met een dubbel gevoel kijk ik ieder jaar naar de feestdagen. Kerstdagen staan voor gezelligheid met de familie, daar waar oudjaar garant staat voor gezelligheid met de vriendjes. Maar deze dagen staan evenzeer voor gemis.

2012 was een jaar waarbij ik mij gelukkig mag prijzen met mijn lief en met ons nieuwe huis! 2012 was ook een jaar waar ik bepaalde mensen in een niet positieve manier leerde kennen ... maar ook een jaar waar we plannen maakte die we hopelijk in 2013 kunnen waarmaken. Want geef toe 2012, op bepaalde moment waart ge niet het plezantste jaar dat er bestaat, maar ik mag niet klagen, iedereen rondom mij is gezond en dat is wat telt!

En mijn goede voornemens?
- Ik hoop op serieuze vooruitgang in de verbouwingen,
- gezond(er) te leven en hopelijk af te rekenen met bepaalde kwaaltjes,
- vooruitgang op professioneel vlak (wat altijd leuk is),
- meer tijd voor elkaar, meer weekendjes, meer alles!
En gewoon genieten!

2013, ik hoop ten zeerste dat gij mijn jaar wordt!

Om de goeie vibes al wat op gang te brengen maakte ik vandaag een bananencake.
Want met die dagen werd er hier niet te veel fruit gegeten en had ik een overvloed aan bruine bananen.

Wat hebt ge nodig?

150 gr. zachte boter, 150 gr. suiker, 3 eieren, 150 gr. zelfrijzend bakmeel (gezeefd), snufje zout, 2 flinke in stukjes gesneden bananen

En dan...

Klop de boter met de suiker tot een romig mengsel. Klop de eieren er een voor een door. 
Spatel het bakmeel en zout erdoor en daarna de stukjes banaan. Vet nadien de cakevorm in met boter.

Plaats de vorm in een voorverwarmde oven op 170° (het is wat zoeken, met een gasoven gaat het sneller, met een heteluchtoven is het op 150 graden), 60 minuten laten bakken. Prik met een metalen naald erin om te zien of hij gaar is. (mag niks meer aan de naald plakken) 
Uit de oven ongeveer 10 min. laten afkoelen en daarna op een schaal leggen.




Het recept komt uit een Libelle.

Voor de foto nam ik er eentje van het www, luiheid is misschien ook nog een puntje waar ik in 2013 moet aan werken :)


dinsdag 25 december 2012

Wensen




Niets wat je in de winkel koopt
Maar dat wat je stilletjes hoopt 
Dat wensen wij u voor 2013




woensdag 19 december 2012

De laborant in mij

Of er nu een babykleedje of een vuilzak onder mijn naaimachine zit, de wederhelft heeft het niet door.
Begrijpend is hij wel, de momenten dat ik mijn machien door de ruit wil kieperen is mijn lief daar voor mij te kalmeren. T'zit er gewoon niet in denk ik, die feeling met stofkes.
Maar plots was er interesse, ah iets dat ik ook kan gebruiken, dacht hij.
"wilt ge mij ook zo is iets maken, voor op't werk? Kga dan altijd aan u denken" zei de romanticus.

Tuurlijk wou ik zoiets maken, theeft alleen maar 3 maand geduurd. 





Vergeef mij mijn luiheid, de verf moest nog drogen dus kon ik de 'proef' lijntjes nog niet verwijderen.