Award

Een award begod, merci S*fie!

Ik moet eerlijk toegeven, ik wist helemaal niet wat voor award ik kreeg dus zocht ik het even op.

- veelzijdig

- veranderlijk

- onstandvastig

- De term `versatile` (uit het Engels, letterlijk "veelzijdig") wordt gebruikt om personen aan te duiden die zowel 
top als bottom als seksuele rol kunnen aannemen en/of geen voorkeur voor een van beide hebben.

Ik hoop ten zeerste dat ik gewoon veelzijdig ben...

Maar om terug bij de award te komen, ziehier de spelregels:

Now here are the rules, and what I have to do.
1.Add the award to your blog.
2.Thank the blogger(s) who gave it to you.
3.Mention 7 random things about yourself.
4.List the rules.
5.Award to 15 bloggers.
6.Inform each of the 15 by leaving a comment on their blog.

3.Mention 7 random things about yourself:

1: u zou het misschien niet zeggen maar ik ben een metalchick in hart en nieren. Jawel ik ben 1 van de duistere soort. Nee het is geen fase waar ik in ben, nee ik draag geen zwarte netkousen en ons kruis hangt niet omgekeerd in huis. Niet dat er überhaupt een kruis hangt. Buiten dat luister ik evenzeer dagdagelijks naar Studio Brussel en zing ik graag kelend mee met de meest commerciële muziek ooit.

2: ik heb een ontzettende drang om allerhande zaken te organiseren. Gaande van mijn takenlijstjes in huis tot muziekoptredens. 

3: in een ver verleden, pakweg 20 jaar geleden, liet ik een kenteken achter op mijn nicht haar rug. Ik was 1 van die kinders die in andermans kinders rug beet. *grijns* Het gebeurde maar 1x en ze had het allicht wel verdiend. Dit, dit mag ik na 20 jaar nog steeds op ieder familiefeest aanhoren.

4: de eeuwige twijfelaar. Ik typte net 3x een uitleg waarom ik een eeuwige twijfelaar ben. Genoeg gezegd.

5: ik ga iedere avond met het gedacht naar huis "joepie vroeg thuis, stikmachien here we come", om dan in de zetel te belanden met Pinterest... 

6: Net als S*fie kent mijn fantasie geen grenzen. Geef mij een onderwerp en mijn fantasiewereld draait zo op volle toeren dat ik een heel landschap met bewegende beelden zie en mij kreupel kan lachen met de dingen die zich in mijn fantasie al voordoen. Ik veronderstel dat mijn omgeving dat wel kan beamen.

7: ik drink té veel Cola Zero.

Mijn linkeroog ziet selectief slecht waardoor mijn rechteroog enkel "award to 5 bloggers" ziet staan.

Jullie verdienen dit zeker en vast:

- Iene-Miene

- Jeannine & Jartel

- Elisanna

- Juffrouw Sanseveria

- A Trip Down Kellylane

En als laatste nog een bedankje aan haar. Ik won de give-away en pronk nu trots met een zelfgemaakt strikje.

Rood

Haa lang geleden dat u hier een rokske zag! 
Wat zegt u? U begon het al te missen? Dat dacht ik al!
Exemplaar nr 1 van het nieuwe jaar rolde al vanonder het masjien:

(voor een foto van mezelf met de rok had ik geen tijd, nu ik de eerste foto zie had ik dat misschien beter toch gedaan)

Verborgen schatten

Deed van grote schoonmaak afgelopen weekend bij de schoonmama en vond deze:

Sjosjzekes en paspel

Dezer dagen is het echt koud in ons huis. Een oud huurhuis en weinig isolatie. Tis hier dan ook een waar dekentjesgevecht en dit terwijl half bloggend Vlaanderen al een dekentje heeft begin ik er nu aan! 
Ik wou al maanden een sjozsjeke maar het kwam er niet van, want de ene moment had ik geen zin de andere moment leek de winter reeds voorbij. Nu het de afgelopen  2 weken vriest dat het kraakt had ik geen excuses meer! Hupla een sjozsjeke in de maak!

Bij Emma en Mona zag ik de perfecte werkwijze, zo eentje met paspel. 

Paspel en ik, wij zijn geen perfect duo. Hoewel ik er enorm van hou hoe paspel van een simpel kledingstuk een piece de resistance maakt. Maar ik stelde het uit. Tot gisteren.

Paspel maken daar waag ik mij nog niet aan, ik kocht 5 meter bij Mertens. Aja want ge dacht nu toch niet dat ik eerst eens ging oefenen op een klein stukje. Dat is nu echt iets wat ik tot mijn slechte eigenschappen kan rekenen. Ongeduld. Maar zo gezegd zo gedaan, ik en de 5 meter paspel zaten daar dan, in de zetel, met heel veel fleece en een kast vol stofkes om te combineren. Wijselijk besloot ik na 20 minuten om de raad van het lief te vragen welk stofje bij die mooie witte fleece past. Hij repliceerde daarop "Ik zou dat blauw nemen met witte bollekes". 

Ik volgde hem totaal en nam dus het rode stofje met witte vogeltjes.

(en stiekem ben ik toch enorm trots op mijn eerste paspel ervaring)

- ohja: de fleece vastspelden is echt nodig. Ik dacht eerst van niet en mocht de hele boel terug lostornen. (ongeduld weet u wel..)

- vergeet ook vooral die 1000 speldjes niet in de juiste richting vast te spelden, ik heb vrijwel ieder speldje gevoeld daar ik ze al met de punt naar boven stak. 

speelgoed vs erfgoed

Ooit droom ik er van een Jacobsen in mijn eigenste living te kunnen presenteren, zo'n olijfgroen exemplaar van de eggchair. Al jaren staat hij met stip op nr. 1 in mijn must have lijst. Zijn organisch functionalisme, to die for!

Meer nog, graag wil ik het huis van Jacobsen himself graag bezoeken, maar tot dan moet ik die leegte vullen met een miniatuur. 

 Een must voor de ware Jacobsenadepten!

Levenswijsheid

Is het niet de bedoeling dat we rond deze tijd van het jaar menslievend zijn?

Op het werk blijkbaar niet, onderstaande tekst kreeg ik deze ochtend in de mailbox.

Geboren tussen de jaren 1940- 1970

Wij waren de sterken uit de jaren '40... 50... 60...

Vooreerst hebben wij een normale geboorte overleefd,

met moeders die rookten, en of dronken

gedurende hun zwangerschap.

Zij namen aspirines, aten vinaigrettesaus,

mayonaise en desserten en zij werden

niet getest op suikerziekte of cholesterol.

En na dat trauma werden wij op onze buik

te slapen gelegd in kinderbedden

geverfd met mooie blinkende loodverf.

Er waren geen kindersloten op de deuren

en als wij met de fiets reden hadden wij

basketbalpetten op en geen helmen.

Als baby of kind reden wij mee

op de schoot van moeder

in auto’s zonder gordels,

noch kinderstoelen of opblaasbare kussens.
In de bak van een camionnette zitten, of op het paard van Boer Zutter, op een zonnige dag, was altijd een belevenis

en iets héél speciaal.

Wij dronken putwater of water van de kraan

en geen water uit een plastic fles.

Wij aten taartjes, wit brood, echte boter,

spek met eieren en beukennootjes

en walnoten die al op de grond lagen.

Wij dronken warme chocolademelk

met echte suiker erin.

We hadden geen last van obesitas.

WAAROM ?

Omdat wij steeds buiten speelden.

Daarom!!

Wij verlieten de woning ’s morgens vroeg

om naar school te FIETSEN

(er waren toen geen moeders die ons met de auto even konden brengen),

of om heel de dag te spelen in de frisse lucht

en dit op voorwaarde dat we

‘s avonds bij donkerte thuis waren.

(of als de straatverlichting begon te branden)

Onze ouders wisten helemaal niet waar we uithingen.

We hadden geen gsm maar we hadden ook Dutroux nog niet meegemaakt.

We hadden "vuile kleren om te spelen"

en "schone kleren" om op bezoek

of naar de kerk te gaan.

Wij hadden uren nodig om ons speelgerief zelf te maken.

Wij hadden geen

Playstations, Nintendos, X-box, iPod enz.

Er waren geen videospelen,

geen 150 tv kanalen, geen videofilms of Dvd’s

geen stereoketens. 

Voor 18 uur keek je alleen naar het 'testbeeld'

Er waren geen computers of internet.

WIJ HADDEN NOG VRIENDEN

en wij gingen buiten om met hen te spelen.

Wij vielen uit bomen, sneden ons,

braken af en toe een arm, been of een tand,

We gingen appels en peren "plukken"

en er waren daar geen gerechtelijke vervolgingen voor,

om iemand daarvoor de schuld te geven.

Als we dan toch gepakt werden,

dan kregen we een pak slaag en

thuis hielden wij wijselijk onze mond.

Wij kregen voor onze 12de verjaardag loodjesgeweren, speelden met stokken als degen, een deksel van de vuilbak als schild, katapulten, slingers, boog en rieten pijlen met vooraan een grote nagel...

We maakten van oude messen, goede werpmessen en oefenden ons op een boomstam of een oude vogelpikdoel uit het café.

Ondanks dat men ons vertelde

dat wij ons ogen konden verliezen

of ons gingen kwetsen met die dingen

hebben wij dat allemaal overleefd.

Wij reden met de fiets of gingen te voet

tot aan de woning van een vriend en gingen gewoon

langs achter binnen.

Wij waren er van harte welkom en schoven soms mee aan tafel voor het middagmaal.

Het idee dat onze ouders ons uit de gevangenis

dienden te halen, was absurd, dat bestond gewoon niet.

Zij waren Met en Voor de wet, en Met de leraars.

Als we op school een straf kregen,

kregen we thuis nog eens extra straf erbij!

Onze generaties hebben enkele van de beste ondernemers, denkers en uitvinders

van alle tijden en van heel de wereld voortgebracht.

Deze jaren brachten een explosie van nieuwigheden en nieuwe ideeën.

Wij hadden de vrijheid om te proberen, de schrik voor het falen, het succes en de verantwoordelijkheid

die er mee gepaard ging.

Wij hebben geleerd om dat te beheersen

en om daar mee om te gaan.

Als U één van hen bent?

PROFICIAT!

Misschien wilt U dit delen met anderen

die het geluk hebben gehad groot te worden

voor dat de advocaten en politici

alles kwamen regelen en reglementeren?

Wat was het leven mooi, simpel en helder.

Soms wat ruw maar klaar en duidelijk

maar mét regels

en wat waren we gelukkig!

Zend deze boodschap aan uw kinderen

zodat zij kunnen beseffen

hoe braaf en gelukkig hun ouders waren.

De vos en de haas

Tegenwoordig schuilt er wel een haas in mij. Een haas die naarstig naait voor toekomstige kindjes. Verduidelijking, die toekomstige kindjes zijn toekomstig dus maw die zijn zeker nog niet op komst. Maar het valt op. De kast waar er nog een schap vrij was lijkt gejongerd (aja want hazen=konijnen jongeren nogal hé...) te hebben. Omdat de kast naar mijn inziens nog niet vol genoeg was heb ik afgelopen weekend volgend slaapzakje eraan toegevoegd.

Soms werkt die haas ook wel eens tegen en werk ik de dingen veel te snel af. Ik kan mezelf vervloeken op zo'n momenten. Na 3x lostornen lijkt het wel een beetje op het beeld in mijn hoofd.

De lieve vosjes kocht ik bij Vermiljoen .