Post

Wanneer ik eens niet doelloos rondsurf op het internet, radeloos op zoek naar een dakkapel of isolatie dan vertoef ik gegarandeerd weer in 1 of andere webshop. 
Mezelf niet moeten verplaatsen en de onuitputbare hoeveelheid sites zorgde ervoor dat de portemonnee deze maand leeg is.

Dit viel alvast in de bus deze week:


Oorbellen van Staen

Gewonnen met de Give-Away van Staen, Bedankt! Ik koos de gele!

On Point Pinkish en On Point Golden

(stoffen bij Noeks)

En valt dit normaal gezien nog in de bus

(Skunkfunk)

Aaah zo blij gelijk een klein kind! 

Zijn er zo nog van die leuke webadresjes waar ik nog geen weet van heb? 

Stoffige wolken

Afgelopen week liet ik jullie al weten hoe we onze eerste week van het verlof doorbrachten. 
Zalig, rustig, ontspannend, aaah helemaal zen! 
Dan kwam er week 2. Stof, grijs, bezoekjes aan het containerpark, helemaal uitgeput. Weg zen, maar hallo lege ruimte! En mocht u niet beter weten dan dacht u dat onzen hof een art deco museum was.

U weet wel, ons nieuw huis dat we aankochten. Vanaf heden behoren deze mensen ook tot verbouwers, kampeerders in eigen huis. Bij een gesprek hoort nu een bijhorende stofwolk en de wallen die hoeft u er ook maar bij te nemen. Onze laatste week verlof gaat maandag van start, maar toch geniet ik stiekem van al dat verbouwen. 

Het verbouwen zal in verschillende fasen gebeuren. Fase 1 is het verbouwen van de bovenverdieping. Deze breiden we niet uit maar werd wel al helemaal gestript. Of toch bijna. Maandag, ja zeker maandag is alles weg. (Hierbij verdwijnt dan ook alvast mijn voornemen om geen planning op te maken.)
Nadien worden alle houtbalken behandeld, worden er nieuwe vloerbalken geplaatst, wordt er isolatie geplaatst, afwerking, veluxen, schouwen weggewerkt en poutrelles geplaatst. 

Fase 2 wordt het plaatsen van een nieuwe trap, indeling van de kamers boven en al lichte aanpassingen beneden.

In fase 3 wordt er een achterbouw geplaatst en wordt ook de hele beneden aangepakt. Wat inhoudt dat we een tijdje boven zullen leven. Zoals we nu ook beneden leven. Maar het is doenbaar, er is warm water, elektriciteit en we kunnen eten, slapen, wassen. Meer heeft ne mens toch niet nodig? 
In mijn hoofd bereiken we nooit fase 3, het lijkt allemaal zo irreëel. Vooral omdat we een architect dienen te zoeken voor deze fase. De ene lijkt me te eenvoudig, de andere dan weer te duur. Momenteel vind ik dit zelfs de moeilijkste stap van heel het gebeuren. 

Maar we starten bij het begin, maandag worden er hier balken behandeld. Woepie!


Hoe het was.

Hoe het is. 

Verbouwingen? Welke verbouwingen?

Een raam aan de buitenmuur? In 1860 was dat allemaal niet nodig.

Wat nog weg moet. 

Een weekje verlof, hetgene wat ik nodig had. Een week weg van alle sleur maar toch nog steeds met de nodige stress. Want op reis met 3 koppels, dat werkt toch niet altijd even vlot. De stress begon al de dag voor het vertrek, of was het 2 dagen voor ons vertrek? G. stuurde nog snel een mailtje om het aankomstuur te bevestigen, het was vrijdag en we vertrokken zondag. *tudum* meteen een mailtje terug. Wauw, snelle reactie, leuk we komen aan tegen 16u en eindigen onze avond met een aperitiefke. Tot we die laatste zin één voor één nog eens lazen. à demain! .... à demain!

Een dag eerder, we werden er zaterdag verwacht. "no way mijn valies is nog ni gemaakt!" 7uur later: wij in de auto met een halve valies, winterkleren mee terwijl het daar 37 graden was, geen slippers, ... 

Uiteindelijk daar aangekomen vraagt de eigenares wat we aan haar deur stonden te doen, dat we nog een uur te vroeg waren en dat ze nog een "paar dingen" moest opruimen. Ik had eigenlijk ook niet meer verwacht als ge uwen hond "U2" de naam geeft. Het was het uiteindelijk wel allemaal waard want het weer, de locatie en het gezelschap was perfect!

Ik kan u verzekeren, hier (Bretagne) hadden wij plezier!

We waanden ons in Disneyland 

Als een echte diva

En als het avond werd, dan kwamen de allerschattigste beertjes tevoorschijn

Aah, Frankrijk ik mis u al!

Euh?

Toen ik 2 jaar geleden in Gent kwam wonen moest ik toch wel gewoon worden aan al die uitbundige, extraverte mensen. Niet dat ik dat niet leuk vind, integendeel! Maar ik had allesbehalve weet van die soort spontaniteit die hier te vinden is.

Zo geschiedde vandaag een bezoekje aan de bib, waarbij je eigenlijk informatieve boeken zoekt van uw reisbestemming. Ziet dat daar geen enkelen boek meer te bespeuren is en dan maar dieetboeken meepakt. Ja ok, iets totaal anders maar ik wou het 1 en ander uitpluizen.
Staat ge aan de lift (i know met dieetboeken de lift nemen...) en bekijkt er een vrouw tegen u de boeken die ge vast hebt.
"gaat ge dieeten toch? Ist nodig?" Neen madam ik ga bloemschikken en dieetboeken zijn daar ideaal voor...
Maar dat heb ik natuurlijk niet echt gezegd, ik ben op dat gebied een echte broekschijter.
Nuja zo ging het gesprek verder, terwijl ik, met het schaamrood op de wangen, mijn boeken wat wegmoffelde en madam verder ging "ja jong ik ben ook serieus vermagerd ze, maar die boeken... ge gelooft dat toch niet zeker?" Uhm.. neen ja kweet ni, ik wil ze eens lezen he, daarom kom ik ook naar de bib...
ping daar is de lift, we stappen beide in, gelukkig moet zij naar een ander verdiep dan ik.
"Och ge gaat uw lijf kapot maken daarmee, ik meen het ze, en ge zijt stier van sterrenbeeld zeker?" 
Neen eigenlijk niet, ik ben kreeft.
"Kreeft? ooh ja inderdaad nu ge't zegt, vocht ophouden he? Ik ken dat probleem! Smijt die boeken weg, das allemaal zever. En wilt ge kinderen?"
Ja, ja eigenlijk wel.
Madam knikt uitbundig ja en ik wou absoluut niet vragen waarom ze nu plots ja begon te knikken op het feit dat ik kinderen wil en ik dieetboeken vast heb.
Ondertussen: ping, madam is op haar verdiep.
"Dat komt allemaal in orde! Zeker en vast! knipoog"

Ik loop wat verbouwereerd naar de balie en twijfel of ik die boeken nog wel wil.

De boeken heb ik uiteindelijk meegenomen maar de poging om ze te lezen zal voor morgen zijn, na mijne créme met notjes op is...

Hopla, plots nam ik blogverlof zonder het te beseffen! Het verhuizen binnen de maand was dan toch duidelijk sneller dan ik mij ingebeeld had. Meestal kan ik niet wachten, heb ik geen geduld en wil ik alles zo snel mogelijk zien gebeuren. Maar daar had ik mij toch wat in mispakt. Ik denk dat ik een rommelmarkt op mezelf kan beginnen. Maar na het onaangename komen nu wel de verbouwplannen natuurlijk! Aaaah Pinterest, eindelijk kan ik u gebruiken! En natuuuurlijk zal ik alle updates posten, tenminste als ik niet verga tussen het stof.




Maar om de draad terug op te nemen, begin ik met een heeeeerlijk recept. Daar ik dinsdag een grijs haar bij kreeg en niet meer begin de 20 maar ook geen 30 ben maakte ik deze aardbeientiramisu. Het recept vond ik op Pinterest maar ik heb het recept hier en daar aangepast.

Aardbeientiramisu

Wat heeft u nodig?

De siroop waarin de koekjes worden gesopt: 
300gr aardbeien voor de siroop - 100gr suiker - 300ml water - scheut amaretto

De tiramisu op zich:
400gr lange vingers - vanille extract - 500gr aardbeien - 3 eieren - 125gr suiker - 250gr mascarpone

En we beginnen eraan!

Voor de siroop mix je alle ingrediënten en breng ze aan de kook.
Indien je de versie van de foto wil maken gebruik je best een springvorm anders is een gewone rechthoekige vorm ook goed. 
Voor het maken van het beslag:
Klop eerst de 3 eiwitten op. Meng nadien in een andere kom de eierdooiers, suiker,vanille en mascarpone. Voeg dan voorzichtig de eiwitten toe aan het mengsel.
Probeer dit nu niet op te eten voor je begint aan het maken van de taart ;)
Snij alvast de aardbeien in kleine stukjes.

En nu:
Dompel de koekjes met 1 kant in de siroop (anders worden ze helemaal slap) en plaats ze tegen de zijkant van de springvorm. Is het normaal dat ze omvallen en je ze wel 10x moet tegenhouden? Ja. Zonder knoeien lukt dit niet.
Vervolgens dompel je op dezelfde wijze de koekjes voor het maken van de bodem? Plaats de droge kant langs onder. Ik goot er nog wat van de siroop over zodat de koekjes zeker nat genoeg zijn (en wat amaretto ook :) ).
Giet een deel van het beslag over de koekjes (mmm!) en strooi al een deel van de aardbeienstukjes hierover (duw ze lichtjes in het beslag).
Leg nadien terug een laag van -in siroop gesopte- koekjes en giet er nog wat siroop en amaretto over. 
Giet er dan de rest van het beslag over. Laat een nachtje opstijven en verdeel er de rest van de aardbeienstukjes over. 
Als je de springvorm lost blijven de koekjes wel hangen langs de zijkant, door de siroop, maar voor de zekerheid (om het ding te vervoeren) heb ik er nog een lintje rond gebonden.


SMAKELIJK!

Het leven zoals het is...

Naaien tijdens de verhuis en terwijl de stoffen sorteren

Dubbel feest op secretaressedag (ook al haat ik die benaming)

Gewoon.. genieten!

Uitslag Give-away

Sofie gij moet serieus zitten bidden hebben...

Mail mij uw voorkeur (rond, rechthoekig, met koord of zonder koord,..) en dan laat ik u mijn assortiment van te kiezen stofjes zien.

En zoals beloofd smijt ik daar dat ontwerp van de kast bovenop. Maar dan gaat ge mij wat gegevens moeten doormailen. 

Het knikkerzakje gaat naar Wannesraps!
Mail me even jouw gegevens en dan gaat dit op de post.