Hopla, plots nam ik blogverlof zonder het te beseffen! Het verhuizen binnen de maand was dan toch duidelijk sneller dan ik mij ingebeeld had. Meestal kan ik niet wachten, heb ik geen geduld en wil ik alles zo snel mogelijk zien gebeuren. Maar daar had ik mij toch wat in mispakt. Ik denk dat ik een rommelmarkt op mezelf kan beginnen. Maar na het onaangename komen nu wel de verbouwplannen natuurlijk! Aaaah Pinterest, eindelijk kan ik u gebruiken! En natuuuurlijk zal ik alle updates posten, tenminste als ik niet verga tussen het stof.




Maar om de draad terug op te nemen, begin ik met een heeeeerlijk recept. Daar ik dinsdag een grijs haar bij kreeg en niet meer begin de 20 maar ook geen 30 ben maakte ik deze aardbeientiramisu. Het recept vond ik op Pinterest maar ik heb het recept hier en daar aangepast.

Aardbeientiramisu

Wat heeft u nodig?

De siroop waarin de koekjes worden gesopt: 
300gr aardbeien voor de siroop - 100gr suiker - 300ml water - scheut amaretto

De tiramisu op zich:
400gr lange vingers - vanille extract - 500gr aardbeien - 3 eieren - 125gr suiker - 250gr mascarpone

En we beginnen eraan!

Voor de siroop mix je alle ingrediënten en breng ze aan de kook.
Indien je de versie van de foto wil maken gebruik je best een springvorm anders is een gewone rechthoekige vorm ook goed. 
Voor het maken van het beslag:
Klop eerst de 3 eiwitten op. Meng nadien in een andere kom de eierdooiers, suiker,vanille en mascarpone. Voeg dan voorzichtig de eiwitten toe aan het mengsel.
Probeer dit nu niet op te eten voor je begint aan het maken van de taart ;)
Snij alvast de aardbeien in kleine stukjes.

En nu:
Dompel de koekjes met 1 kant in de siroop (anders worden ze helemaal slap) en plaats ze tegen de zijkant van de springvorm. Is het normaal dat ze omvallen en je ze wel 10x moet tegenhouden? Ja. Zonder knoeien lukt dit niet.
Vervolgens dompel je op dezelfde wijze de koekjes voor het maken van de bodem? Plaats de droge kant langs onder. Ik goot er nog wat van de siroop over zodat de koekjes zeker nat genoeg zijn (en wat amaretto ook :) ).
Giet een deel van het beslag over de koekjes (mmm!) en strooi al een deel van de aardbeienstukjes hierover (duw ze lichtjes in het beslag).
Leg nadien terug een laag van -in siroop gesopte- koekjes en giet er nog wat siroop en amaretto over. 
Giet er dan de rest van het beslag over. Laat een nachtje opstijven en verdeel er de rest van de aardbeienstukjes over. 
Als je de springvorm lost blijven de koekjes wel hangen langs de zijkant, door de siroop, maar voor de zekerheid (om het ding te vervoeren) heb ik er nog een lintje rond gebonden.


SMAKELIJK!

Het leven zoals het is...

Naaien tijdens de verhuis en terwijl de stoffen sorteren

Dubbel feest op secretaressedag (ook al haat ik die benaming)

Gewoon.. genieten!

Uitslag Give-away

Sofie gij moet serieus zitten bidden hebben...

Mail mij uw voorkeur (rond, rechthoekig, met koord of zonder koord,..) en dan laat ik u mijn assortiment van te kiezen stofjes zien.

En zoals beloofd smijt ik daar dat ontwerp van de kast bovenop. Maar dan gaat ge mij wat gegevens moeten doormailen. 

Het knikkerzakje gaat naar Wannesraps!
Mail me even jouw gegevens en dan gaat dit op de post.

Verkocht!

*haalt diep adem en zucht*

Het is zover, we hebben een huis gevonden! Zo plots, ok niet zo helemaal plots maar onze verwachtingen waren de laatste tijd niet meer zo hoog. We waren al een jaar op zoek naar een huis/bouwgrond/sleutel op de deur en af en toe gingen we naar een openbare verkoop. Net zoals afgelopen vrijdag, inderdaad een week geleden maar in de afgelopen week werd het lopen en plannen voor nu zo snel mogelijk alles in orde te krijgen, was er dus een openbare verkoop en waren wij de hoogste bieder.
Mochten we het huis niet gekocht hebben dan had ik zo'n openbare verkoop nooit meer gedaan. Zenuwslopend. Meer hoef ik daar niet aan toe te voegen.

En dan komt het hé, dolenthousiast zoals altijd. Al dromen over de toekomstplannen en dan plots bedenk ik mij wat voor werk dit met zich meebrengt. En dan komt de eeuwige twijfelaar in mij op "hebben we er wel goed aan gedaan, wordt dit nu ons huis? ...." maar ik ben er wel van overtuigd hoor! De gedachte dat we hier geen jaar meer in het huurhuis moeten blijven maakt dat mijn geluk momenteel niet op kan!

Waarschijnlijk komen er hier nog andere blogberichten die het tegendeel beweren door al de stress maar voor die gedachte is er momenteel geen plaats. Enkel vreugdesprongetjes! 

Komt daar nog eens een extra sprongetje bij toen ik volgend pakketje in de brievenbus vond:

Hoezeee, de stof waar ik al maanden naar op zoek was!

*springt nog eens*

Over de Give-away en cadeautjes

Ik geef graag cadeautjes, echt ik zou eerder iets weggeven dan dat ik het zelf hou.

Zo was er de Harry-Potter lover vriendin en Pinterest. Zo'n boards zijn echt een hele hulp voor het geven/maken van cadeautjes. Zo nam ik pen en papier, euh, pen en porselein:

Tzijn toch de kleine dingen die een mens gelukkig maken he! Zij was er alleszinds blij mee.

De Give-away loopt trouwens nog tot volgende week dinsdag!

Nog even ter info, het dekentje kan met of zonder de koord gemaakt worden, vierkant of rond en de stof kies je zelf uit mijn assortiment ;-)

Het krukje en de zeven geitjes

Kent u het verhaal nog van de wolf en de 7 geitjes?

"Doe open, lieve kinderen, ik ben het, moeder, ik heb voor jullie allemaal iets meegebracht." Maar de wolf had zijn zwarte poot op de vensterbank gelegd; dat zagen de kinderen en zij riepen: "Wij doen niet open, onze moeder heeft geen zwarte poot zoals jij; jij bent de wolf." Toen liep de wolf naar een bakker en zei: "Ik heb mijn poot gestoten, smeer er eens wat deeg op." En toen de bakker zijn poot met deeg had bestreken liep hij naar de molenaar en zei: "Strooi wat wit meel op mijn poot." De molenaar dacht: De wolf wil iemand bedriegen, en hij weigerde, maar de wolf zei: "Als je het niet doet. dan verslind ik je." Daarop werd de molenaar bang en maakte de poot wit. Ja, zo zijn de mensen. 
Nu stapte de booswicht voor de derde maal op de voordeur af, klopte aan en zei: "Doe open, kinders, jullie lief moedertje is thuis gekomen en heeft voor jullie allemaal iets meegebracht uit het bos." De geitjes riepen: "Laat ons eerst je poot zien zodat wij zeker weten dat jij ons lief moedertje bent." Daarop legde hij zijn poot op de vensterbank en toen zij zagen dat die wit was, geloofden zij dat alles wat hij zei waar was en deden de deur open.

Ik paste het verhaal toe op dit lieve krukje, het dartelt dan misschien niet echt in het rond maar geef toe, het is toch het allerliefste kleinste krukje met geitenpootjes?

Ik kocht het krukje in de kringloopwinkel, plakte de pootjes af en verfde ze in het wit.
Klaar was Kees, of Kimberly in dit geval.

Ze zeggen dat de wolf nog steeds verder leeft en ik denk dat wij er een klein exemplaar van in huis hebben:
ideaal dus om undercover naar de vogeltjes te kijken.

De ECHTE give-away!

Hupla, plotseling is alles achter de rug. Ik plande een give-away, had een arsenaal aan cadeautjes gepland, ging nog even oefenen voor de marathon en daar hadden we het. Buikgriep, een week voor het evenement van het jaar. Maar goed, geen excuses, ik moest en zou aanwezig zijn! En ik was er, en het was perfect, het was overweldigend, het was boven mijn verwachtingen. Ik las hier en daar al een "Merci" maar heeft er iemand al jullie bedankt? Voor zomaar even alles op poten te zetten, voor zomaar even een jaar jullie sociaal leven op te geven? Van Katoen-ladies, dankzij jullie werd zaterdag een dag waarop Annick in ieder van ons aanwezig was!

Ik kan verder gewoon niet verwoorden hoe perfect het was! Indien je er bij was dan weet je het gewoon en dan zijn er geen woorden meer nodig. Laat het iets onder ons zijn, een herinnering voor later. Bedankt dat ik er een deeltje van mocht zijn!

Maar goed, nu over naar hetgeen u hier verwacht, de give-away tiens!

Weet u nog, vorig jaar rond deze periode? Ik werd bijna gek van emotie bij het horen van dit nieuws.

1 jaar begod, het vloog voorbij. 

Om dit te vieren kreeg dit kleine party-animal een speeldeken zoals bij haar .

I.p.v. de lussen rondom het deken, zit het touw in het deken.

Dus dit is wat u kan winnen! 

Ik beloof nog een post te wijden aan betere foto's maar er was geen tijd meer, want ik maakte het een uur voor z'n feestje.

Nog even ter info, het dekentje kan met of zonder de koord gemaakt worden, vierkant of rond en de stof kies je zelf uit mijn assortiment ;-)

En dan is er ook nog een troostprijs, ik maakte een opwarmertje voor de naaimarathon. Dus dit knikkerzakje gaat ook nog de deur uit.

Wat moet u hiervoor doen?

Wel! Tijdens de naaimarathon werd ik verliefd. Hij was robuust, hij sputterde niet tegen, hij deed gewoon alles wat ik vroeg. Dat in tegenstelling met het exemplaar dat ik thuis heb. 

Jawel ik heb het over de Bernina die ik daar voorgeschoteld kreeg.

Zelfs het lief vindt het niet meer kunnen, die streken van mijn Toyota.

Dus:

- laat een reactie achter met uw wijze raad over naaimachines,

- volger zijn of worden,

-  kies voor de knikkerzak of het deken,

- linken mag maar moet niet!

De Give-Away loopt tot 1 mei!

Easypeasy dus! En voor deze 2 dames smijt ik er nog een ontwerp voor een kast bovenop ;)