Pagina's

dinsdag 23 oktober 2012

Zachte chevron

Een kleine tweetal weken geleden nam ik deel -met tal van andere gezellige blogsters- aan het pop-up expo atelier van Ikea in Brussel. Een namiddag naaien, gezelligheid, koekjes, tijd voor mezelf en dé "juf" bij uitstek voor het geven van workshops . Ik moet het u niet zeggen, het was gewoon záálig.

Zij en ik vertrokken samen als klein kinders richting Brussel, hoezee en joepie en we hebben er zin in! Dit buiten mijn inschattingsvermogen gerekend. We kwamen een klein half uur te laat maar uiteindelijk hebben we toch onze eindmeet gehaald en liepen wij door Brussel met ons eigenhandig gemaakt dekentje.



Bij thuiskomst had ik er nog steeds zin in, ik had al lang het maken van een kussensloop op mijn to-do lijst staan. Het was dus de moment om er maar meteen in te vliegen. Bij De Stoffenkamer vond ik mijn gading, tis te zeggen, ik kon niet kiezen dus vond ik 2x mijn gading.





Jawel, het schoonste behang van de jaren '60 hangt ook nog steeds tegen onze muren.

donderdag 11 oktober 2012

Jackpot!

Want zo voelde het wel aan toen ik vandaag deze 2 bjoeties mocht afhalen!
De "ohnee waar gaan we dat zetten" en het gezucht van de wederhelft nemen we er zo met plezier bij.



Wat denkt u? Zou ik ze een kleurtje geven of laat ik ze in hun vintage-bestaan?

Misschien helpt een ultra zacht dekentje wel om de stoelen wat op te fleuren. Een dekentje dat deze middag gemaakt werd op het pop-up expo atelier van Ikea. 


Een beter verslag én foto's volgen later. Zoals u kan zien ist nogal donker en is dat niet ideaal om beelden vast te leggen op de digitale plaat.

En voor nu, een goeie nacht!

maandag 8 oktober 2012

Getest

Het moet zo een maand geleden geweest zijn dat ik een mail ontving voor het testen van een strijkijzer.
Ik hoor u meteen denken, "ohnee nog zo één". Maar geloof mij ik was daar ook niet voor te vinden.
Waarom zou ik nu in godsnaam een strijkijzer willen testen dat ik na een week zou moeten teruggeven?

Helaas was mijn nieuwsgierigheid groter dan mijn gezond verstand. Again.
Dus ging ik in op het aanbod want als mijn huidige strijkvriend het begeeft dan wil ik weten of het nuttig is om een duurder exemplaar aan te schaffen.
Na een paar keer over en weer gemail met een uiterst vriendelijke dame ontving ik mijn logé voor een week.



De Pro Express TURBO stoomgenerator anti-kalk van Calor. Zie hem daar staan in al zijn glorie.
Toevallig was die dag de mama op bezoek en had ik vrijwel het gevoel dat zij meer enthousiast was dan ikzelf. Ik had nog maar getekend voor ontvangst en de doos was al geopend. Gelijk een kind in een speelgoedwinkel zoals ze zeggen...

Als 2 volleerde testers begonnen we met het echte werk.
Ik: "oh zo schoon en zo gemakkelijk enal met dat snoer dat van zen eigen oprolt"
Moeder: "jamaar kom steekt dat hier is in, met al die knopkes zijde niets é da moet kunnen strijken."
De conversatie liep dus deels op zen gents, deels op zen aalsters, ik had het beter gefilmd, daar had ge waarschijnlijk meer aan.

Ok ze had wel een punt maar toch! Ik vond het heel prettig in de hand liggen en het viel mij meteen op dat ik veel minder moest sleuren voor het water in het reservoir te krijgen daar je het er gewoon kan uithalen.
En dan spreek ik nog niet over het snoer dat automatisch oprolt en de stevigheid van het toestel zelf. Mijn huidig exemplaar heeft soms de neiging om te kantelen wanneer ik het even recht zet. 
Bij de Prox Express is dit niet het geval omdat het snoer zich bovenaan bevindt. Mijn mama vond dit dan weer een nadeel omdat hierdoor je arm tegen het snoer leunt.

Over het strijken zelf hadden we allebei een andere mening, de mama vond het eigenlijk niet veel anders dan een gewoon strijkijzer maar ik vond dat het strijken wel sneller ging. Bij het gebruik van de stoomfunctie hadden we wel even een gorillas's in the mist momentje, je kan dit wel bijregelen maar toch bleef het een immense hoeveelheid stoom produceren. Of dit nu een voor- of nadeel is laat ik aan u over, kracht zat er alleszins achter!

Conclusie: moest ik het cadeau krijgen zou ik immens blij zijn maar zelf vind ik het ietwat te duur. Hoewel ik wel moet toegeven dat ik sterk twijfel voor toch eentje aan te schaffen. Het heeft heel wat handige extra's en ik ben nu eenmaal gadget-gevoelig.

zondag 30 september 2012

Het scheelt hier niet veel of d'er rolt hier nog een strobaal voorbij... 
T'is niet dat ik niet meer leef of geen zin heb om te bloggen, t'is eerder de tijd vinden tussen het stof, but héy hier zijn we dus laat ik jullie ffkes nen update geven!

Zo werden er hier al nieuwe veluxen geplaatst.




En kan ik mij al perfect inbeelden waar ik mijn nachtelijke uren zal doorbrengen.




Ik geef toe, het is vermoeiend, ik kan s'avonds geen pap meer zeggen en liefst zou ik al laminaat willen kiezen i.p.v. gyproc te hangen. Maar we gaan niet klagen, t'is nu niet dat ik die profielen daar gezet heb :)

donderdag 23 augustus 2012

Post

Wanneer ik eens niet doelloos rondsurf op het internet, radeloos op zoek naar een dakkapel of isolatie dan vertoef ik gegarandeerd weer in 1 of andere webshop. 
Mezelf niet moeten verplaatsen en de onuitputbare hoeveelheid sites zorgde ervoor dat de portemonnee deze maand leeg is.

Dit viel alvast in de bus deze week:


Oorbellen van Staen
Gewonnen met de Give-Away van Staen, Bedankt! Ik koos de gele!


On Point Pinkish en On Point Golden



(stoffen bij Noeks)


En valt dit normaal gezien nog in de bus


(Skunkfunk)


Aaah zo blij gelijk een klein kind! 

Zijn er zo nog van die leuke webadresjes waar ik nog geen weet van heb? 

vrijdag 10 augustus 2012

Stoffige wolken

Afgelopen week liet ik jullie al weten hoe we onze eerste week van het verlof doorbrachten. 
Zalig, rustig, ontspannend, aaah helemaal zen! 
Dan kwam er week 2. Stof, grijs, bezoekjes aan het containerpark, helemaal uitgeput. Weg zen, maar hallo lege ruimte! En mocht u niet beter weten dan dacht u dat onzen hof een art deco museum was.

U weet wel, ons nieuw huis dat we aankochten. Vanaf heden behoren deze mensen ook tot verbouwers, kampeerders in eigen huis. Bij een gesprek hoort nu een bijhorende stofwolk en de wallen die hoeft u er ook maar bij te nemen. Onze laatste week verlof gaat maandag van start, maar toch geniet ik stiekem van al dat verbouwen. 

Het verbouwen zal in verschillende fasen gebeuren. Fase 1 is het verbouwen van de bovenverdieping. Deze breiden we niet uit maar werd wel al helemaal gestript. Of toch bijna. Maandag, ja zeker maandag is alles weg. (Hierbij verdwijnt dan ook alvast mijn voornemen om geen planning op te maken.)
Nadien worden alle houtbalken behandeld, worden er nieuwe vloerbalken geplaatst, wordt er isolatie geplaatst, afwerking, veluxen, schouwen weggewerkt en poutrelles geplaatst. 

Fase 2 wordt het plaatsen van een nieuwe trap, indeling van de kamers boven en al lichte aanpassingen beneden.

In fase 3 wordt er een achterbouw geplaatst en wordt ook de hele beneden aangepakt. Wat inhoudt dat we een tijdje boven zullen leven. Zoals we nu ook beneden leven. Maar het is doenbaar, er is warm water, elektriciteit en we kunnen eten, slapen, wassen. Meer heeft ne mens toch niet nodig? 
In mijn hoofd bereiken we nooit fase 3, het lijkt allemaal zo irreëel. Vooral omdat we een architect dienen te zoeken voor deze fase. De ene lijkt me te eenvoudig, de andere dan weer te duur. Momenteel vind ik dit zelfs de moeilijkste stap van heel het gebeuren. 

Maar we starten bij het begin, maandag worden er hier balken behandeld. Woepie!


Hoe het was.



Hoe het is. 



Verbouwingen? Welke verbouwingen?



Een raam aan de buitenmuur? In 1860 was dat allemaal niet nodig.



Wat nog weg moet. 





maandag 6 augustus 2012

Een weekje verlof, hetgene wat ik nodig had. Een week weg van alle sleur maar toch nog steeds met de nodige stress. Want op reis met 3 koppels, dat werkt toch niet altijd even vlot. De stress begon al de dag voor het vertrek, of was het 2 dagen voor ons vertrek? G. stuurde nog snel een mailtje om het aankomstuur te bevestigen, het was vrijdag en we vertrokken zondag. *tudum* meteen een mailtje terug. Wauw, snelle reactie, leuk we komen aan tegen 16u en eindigen onze avond met een aperitiefke. Tot we die laatste zin één voor één nog eens lazen. à demain! .... à demain!
Een dag eerder, we werden er zaterdag verwacht. "no way mijn valies is nog ni gemaakt!" 7uur later: wij in de auto met een halve valies, winterkleren mee terwijl het daar 37 graden was, geen slippers, ... 
Uiteindelijk daar aangekomen vraagt de eigenares wat we aan haar deur stonden te doen, dat we nog een uur te vroeg waren en dat ze nog een "paar dingen" moest opruimen. Ik had eigenlijk ook niet meer verwacht als ge uwen hond "U2" de naam geeft. Het was het uiteindelijk wel allemaal waard want het weer, de locatie en het gezelschap was perfect!

Ik kan u verzekeren, hier (Bretagne) hadden wij plezier!




We waanden ons in Disneyland 


Als een echte diva



En als het avond werd, dan kwamen de allerschattigste beertjes tevoorschijn




Aah, Frankrijk ik mis u al!